น่ารู้ประเทศภูฏาน

  • ภูฏาน ดินแดนแห่งมังกรสายฟ้า
  • ภูฏาน ประเทศบนเทือกเขาที่ความสุขมีค่ามากกว่าเงิน
  • ชาวภูฏานส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธและมีความเชื่อว่าทุกสิ่งในธรรมชาติมีความศักดิ์สิทธิ์ จึงให้ความเคารพและรักธรรมชาติ

อีกหลายอย่างเกี่ยวกับภูฏานที่มีความเป็นเอกลักษณ์ ภูฏานประเทศเล็กๆ ที่อยู่ในอ้อมกอดหิมาลัย มีธรรมชาติของเทือกเขาหิมาลัยที่สวยงาม ประกอบกับความเรียบง่ายสงบสุข ประชาชนส่วนมากทำเกษตรกรรม และยึดมั่นศรัทธาในคำสอนของศาสนาตามวิถีทางพุทธศาสนานิกายมหายาน รวมทั้งการยึดมั่นในวัฒนธรรมและขนมธรรมเนียม

ภูฏานจึงเป็นประเทศที่มีเอกลักษณ์และวัฒนธรรมที่น่าสนใจ โดยเฉพาะธรรมชาติที่สวยงาม ดังนั้นภูฏานจึงเป็นจุดหมายปลายทางที่นักท่องเที่ยทั่วโลกฝันที่จะไปเยือนดินแดนแห่งนี้ ดินแดนแห่งมังกรสายฟ้า ดินแดนที่นักท่องเที่ยวให้สมญานามว่า "สวรรค์บนดิน"

 

 ราชอาณาจักรภูฏาน (Kingdom of Bhutan)

ภูฏาน (Bhutan) หรือ ชื่อทางการคือ ราชอาณาจักรภูฏาน (Kingdom of Bhutan) เป็นประเทศในภูมิภาคเอเชียใต้ที่มีขนาดเล็กมากและมีภูเขาเป็นจำนวนมาก

 

ที่ตั้ง : ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของเทือกเขาหิมาลัย มีอาณาเขตทิศเหนือติดกับทิเบต 470 กิโลเมตร และอาณาเขตด้านอื่น ๆ ติดกับอินเดีย 605 กิโลเมตร ไม่มีทางออกทะเล (Land - locked country)  มีพื้นที่ทั้งหมด 38,394 ตารางกิโลเมตร เป็นประเทศในภูมิภาคเอเชียใต้ที่มีขนาดเล็ก และมีภูเขาเป็นจำนวนมาก ตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยระหว่างประเทศอินเดียกับจีน ทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือติดกับทิเบต ที่เหลือติดกับอินเดียไม่มีทางออกทะเล

ชื่อในภาษาท้องถิ่นของประเทศ คือ Druk Yul (อ่านว่า ดรุก ยุล) แปลว่า "ดินแดนแห่งมังกรสายฟ้า" ( Land of the Thunder Dragon) นอกจากนี้ยังเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Druk Tsendhen เนื่องจากที่ภูฏาน เสียงของฟ้านั้นเปรียบเสมือนเสียงของมังกร ส่วนชื่อ ภูฏาน (Bhutan) มาจากคำสมาสในภาษาสันสกฤต ภู-อฺุฎฺฏาน ที่หมายถึง "แผ่นดินบนที่สูง"

 

ธงชาติ :

*สีเหลือง ครึ่งบนของธงชาติ หมายถึง อำนาจของพระมหากษัตริย์ เป็นสีที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองทั้งทางโลกและทางธรรม

* สีส้ม ครึ่งล่างของธงชาติ หมายถึง การปฏิบัติธรรมและความเลื่อมใสและศรัทธาของชาวภูฏานที่มีต่อศาสนาพุทธ

* มังกรที่อยู่ตรงกลางของธงชาติ หมายถึง ประเทศดรุกยุล มีความหมายว่าดินแดนแห่งมังการสายฟ้า ตัวมังกรมีสีขาวบริสุทธิ์ อันเป็นการแสดงออกถึงความจงรักภักดีของคนทุกเชื้อชาติ ทกภาษาที่อยู่ในประเทศ ท่าทีของมังกรกำลังอ้าปากคำรามนั้น แสดงออกถึงความมีอำนาจน่าเกรงขามเหล่าพระผู้เป็นเจ้าทั้งชายและหญิงที่ปกป้องประเทศภูฏาน

 การปกกครอง ประเทศภูฏานมีระบบการปกครองโดยระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ปัจจุบัน คือ สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก (His Majesty King Jigme Khesar Namgyel Wangchuck) มีพระราชินี คือ สมเด็จพระราชินี เจตซุน เพมา วังชุก (Her Majesty Queen Jetsun Pema Wangchuck)

เมืองหลวง : เมืองทิมพู (Thimphu)

เมืองสำคัญ : เมืองพาโร (Paro) เป็นที่ตั้งสนามบินนานาชาติ และเมืองพูนาคา (Punaka) อดีตเมืองหลวง ปัจจุบันใช้เป็นพระราชวังฤดูหนาว และยังเป็นสถานที่ประกอบพิธีสำคัญ ๆ ของประเทศอีกด้วย

ประชากร : ประมาณ  752,693 คน อัตราการเพิ่มของประชากร ร้อยละ 2.14 (ปี 2546) ประกอบด้วย 3 เชื้อชาติ ได้แก่ Sharchops(ชนพื้นเมืองดั้งเดิม ส่วนใหญ่อยู่ภาคตะวันออก) Ngalops(ชนเชื้อสายทิเบต ส่วนใหญ่อยู่ทางภาคตะวันตก) และ Lhotshams (ชนเชื้อสายเนปาล ส่วนใหญ่อยู่ทางใต้)

ศาสนา : ศาสนาพุทธมหายาน นิกาย Kagyupa (มีลามะเช่นเดียวกับทิเบต) ร้อยละ 75 (ส่วนใหญ่เป็นชนเชื้อชาติ Sharchops และ Ngalops) และศาสนาฮินดูร้อยละ 25 (ส่วนใหญ่เป็นชนเชื้อชาติ Lhotshams)

ภาษา : ซอง คา (Dzongkha) เป็นภาษาราชการภาษาอังกฤษใช้เป็นสื่อกลางในสถาบันการศึกษาและในการติดต่อ ธุรกิจภาษาธิเบตและภาษาเนปาลมีใช้บางส่วนในทางภาคใต้ของประเทศ

การศึกษา :  อัตราการรู้หนังสือโดยรวม ร้อยละ 42.2 อัตราการรู้หนังสือในเพศชายร้อยละ 56.2 และเพศหญิงร้อยละ 28.1

วันชาติ  :  17 ธันวาคม (พ.ศ. 2450 หรือ ค.ศ. 1907) ซึ่งเป็นวันคล้ายวันสถาปนา สมเด็จพระราชาธิบดี Ugyen Wangchuck ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์องค์แรกของภูฏาน

การเดินทางท่องเที่ยวประเทศภูฏาน : นักท่องเที่ยวชาวไทยจะต้องทำวีซ่า และจะต้องทำผ่านบริษัททัวร์ที่ได้มีการจดทะเบียนถูกต้องกับรัฐบาลภูฏานเท่านั้น โดยมีการท่องเที่ยวภูฏาน (Tourism Council of Bhutan) เป็นผู้พิจารณาอนุมัติวีซ่าเข้าประเทศ  เว็บไซต์ tourism.gov.bt

การยื่นเรื่องทำวีซ่ากับบริษัททัวร์ นักท่องเที่ยวจะต้องชำระค่าทัวร์ทั้งหมดก่อนการดำเนินการทำวีซ่า เพราะทางบริษัททัวร์จะต้องจ่ายเงินเต็มจำนวนไปยังการท่องเที่ยวภูฏาน ซึ่งเป็นข้อกำหนดของการท่องเที่ยวภูฏาน

เวลา : ช้ากว่าประเทศไทย 1 ชั่วโมง

ไฟฟ้า : ใช้ไฟฟ้า 220 โวลต์

สกุลเงิน : สกุลเงินของภูฏาน คือ งุลดรัม (Ngultrum) เรียกสั้นๆ ว่า นู(Nu) โดยค่าเงินของภูฏานผูกไว้กับค่าเงินรูปีของอินเดีย สามารถใช้เงินรูปีได้ที่ภูฏาน

ภูมิอากาศ : เนื่องจากภูฏานเป็นประเทศขนาดเล็ก ลักษณะภูมิอากาศจึงไม่แตกต่างกันมากนัก โดยมากเป็นภูมิอากาศแบบกึ่งร้อนมีฝนชุก ยกเว้นตอนเหนือซึ่งเป็นภูเขาสูง จึงทำให้อากาศหนาวแบบเทือกเขา

ภูฏานมี 4 ฤดู

ฤดูใบไม้ผลิ : ระหว่างเดือนมีนาคม - พฤษภาคม อากาศจะอบอุ่นมีฝนประปราย

ฤดูร้อน : ระหว่างเดือน มิถุนายน - สิงหาคม มีพายุฝน ต้นไม้เขียวชอุ่ม

ฤดูใบไม้ร่วง : ระหว่างเดือนกันยายน - พฤศจิกายน อากาศเย็น ท้องฟ้าแจ่มใส เหมาะแก่การเดินเขา

ฤดูหนาว : ระหว่างเดือนธันวาคม - กุมภาพันธ์ อากาศเย็นจัดตอนกลางคืนและเช้ามืด อาจจะมีหมอกและหิมะ

อากาศโดยเฉลี่ยกลางวัน 15-25 องศาเซลเซียส กลางคืน 5-10 องศาเซลเซียส

สัตว์ประจำชาติ : ตัวทาคิน เป็นสัตว์ที่หาได้ยาก เพราะมีอยู่ในภูฏานเพียงแห่งเดียว และมีสถานะใกล้จะสูญพันธุ์มักจะอาศัยอยู่กับฝูงในป่าโปร่งบนความสูง กว่า 4,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลขึ้นไป ชอบกินไม้ไผ่เป็นอาหาร

ต้นไม้ประจำชาติ : ต้นสนไซปรัส

ดอกไม้ประจำชาติ : ดอกป๊อบปี้สีฟ้าเป็นดอกไม้ป่าที่พบตามเขตภูเขา

อาหารประจำชาติ : โดยมากเป็นอาหารพื้นบ้านที่เรียบง่าย อาหารหลักเป็นทั้งข้าว บะหมี่ ข้าวโพด และประชาชนยังนิยมเคี้ยวหมาก อาหารส่วนใหญ่จะประกอบไปด้วยพริกสดกับซอสเนยต้มกับหัวไชเท้า ชาวภูฏานนิยมทานอาหารรสเผ็ด เครื่องดื่มเป็นชาใส่นม ในฤดูหนาวนิยมดื่มเหล้าหมัก ไม่นิยมสูบบุหรี่ นอกจากนั้นก็จะมีอาหารจากทิเบต และอินเดีย

การเข้าวัด : ห้ามพูดเสียงดัง และต้องถอดรองเท้าออกเพื่อแสดงความเคารพต่อสถานที่ ร่มและหมวกห้ามใส่เข้าไป เสื้อมีปกแขนยาว กางเกงห้ามรัดรูปและต้องยาวถึงตาตุ่ม กระโปรงสั้นห้ามใส่ความยาวต้องให้เลยครึ่งน่อง